Suze sina razmetnoga

Ivan Dživo Gundulić (9. januar 1589. — 8. decembar 1638.) je bio jedan od najznačajnijih pesnika Dubrovačke republike. Poznat je po epu Osman, koji predstavlja najznačajnije delo dubrovačke književnosti i najuspeliji slovenski barokni ep[1], kao i po pastoralnom delu Dubravka. SANU ga je uvrstila među 100 najznamenitijih Srba, dok se u modernoj Hrvatskoj smatra jednim od najznačajnijih hrvatskih pesnika.

Gundulić je rođen u vlastelinskoj porodici kao najstariji sin Frana Gundulića i Džive Gradić. Porodica Gundulić bila je poznata još u 13. veku, a njeni članovi obavljali su razne državno-administrativne poslove u Dubrovniku i okolini. Ivan Gundulić je imao tri sina, od kojih je jedan bio pesnik, a jedan maršal austrijske vojske.

Vek je proveo kao činovnik republike, skoro na svima položajima. Dva puta je bio knez u Konavlima (1615. i 1619.), ali nikad nije imao priliku da obavlja tu funkciju. Postaje senator[2] 1636. godine, a 1638. izabran je za člana Malog veća. Osim toga postao je i član napuljske književne „Akademije dokonih“. Posle kratke bolesti umire decembra iste godine. Sahranjen je u franjevačkoj crkvi u Dubrovniku.