• Srbija
  • English
  • +381 (0)11 3463 072
  • +381 (0)60 3463 072
  • Put izvođača: Od ja ka sopstvu
    Put izvođača: Od ja ka sopstvu

    Put izvođača: Od ja ka sopstvu

    Odlomak:

    Osnovna teza ove knjige jeste da u izvođačkom procesu – koji obuhvata kako samu izvedbu, tako i obuku, rad na ulozi i pripremu za nastup koje joj prethode – izvođač može da doživi temeljnu psihološku i duhovnu transformaciju. Ona počinje privremenim udaljavanjem od izvođačevog Ja kao onog dela subjekta koji se identifikuje s našim mislima i emocijama, sa slikom koju imamo o sebi kao zaokruženom, fiksnom i autonomnom identitetu. Napuštajući diskurzivno mišljenje, koje karakteriše ovaj aspekt subjekta, te razvijajući intuitivni odnos prema sebi i svetu, izvođač jača neposredan doživljaj sebe i sopstvenog tela, kao i okruženja u kom se nalazi. U tom procesu dolazi do ukidanja mnogih binarnih opozicija koji vladaju kako unutar jednike (telo-um/emocije), tako i u njenom odnosu prema svetu (Ja-Drugi). Prevladavanjem svih ovih dualizama izvođač može da ostvari iskustvo „istinskog Sopstva“ kao iskustvo psihološkog i duhovnog jedinstva i totaliteta.

    Šta u izvođačkoj praksi konkretno podrazumeva ovaj proces udaljavanja od Ja mehanizama i približavanja iskustvu Sopstva? Reč je najpre o prevazilaženju podvojenosti unutar samog izvođača, koji razvija sposobnost da svoje telo, um i emocije doživljava i pokreće u fluidnom jedinstvu; zatim o prevazilaženju podvojenosti koje odlikuju sam izvođački čin: izvođač i uloga, izvođač i partner, izvođač i publika, a sve u cilju ostvarivanja autentičnog scenskog prisustva. Ova transformacija ostvaruje se favorizovanjem određenih opštih principa izvođenja, kao što su intuitivno mišljenje, unutrašnja tišina, tehnike koncentracije, stvaralačka pasivnost i dr. Oni omogućavaju bivanje „u“ ulozi, odnosno nesputani tok izvođačke aktivnosti i pojačano stanje prisustva. Iako ovi principi nisu samo svojstva estetskog iskustva izvođenja, već i mnogih psiholoških i duhovnih praksi, čin izvođenja znatno intenzivira ove procese, budući da je „materijal“ izvođenja telo i biće samog izvođača, a sam se taj čin ostvaruje kao deljeno, zajedničko, energetski snažno iskustvo izvođača i publike.

    Šire gledano, praksa izvođačkih umetnosti može se posmatrati kao put ličnog razvoja u kome se razrešavaju mnoge podvojenosti unutar čoveka, te njegova distanca prema bližnjima i svetu.

    Vise detalja
    Šifra: 183935
    550 din

    potrebna količina:


    dostavadostava i poŠtarina

    nacin placanjanaČin plaĆanja

    Opcije plaćanje za kupce iz Srbije:

    - putem uplatnice na šalteru pošte ili banke
    - pouzećem prilikom isporuke knjiga
    - internet karticama Visa,Maestro i Mastercard

    Opcije plaćanje za kupce iz inostranstva:

    - pouzećem za kupce iz BIH i Crne Gore
    - putem PayPal sistema
    - internet karticama Visa, Maestro i MasterCard

    postavi pitanjepostavite pitanje

    OPIS KNJIGE
    Odlomak:

    Osnovna teza ove knjige jeste da u izvođačkom procesu – koji obuhvata kako samu izvedbu, tako i obuku, rad na ulozi i pripremu za nastup koje joj prethode – izvođač može da doživi temeljnu psihološku i duhovnu transformaciju. Ona počinje privremenim udaljavanjem od izvođačevog Ja kao onog dela subjekta koji se identifikuje s našim mislima i emocijama, sa slikom koju imamo o sebi kao zaokruženom, fiksnom i autonomnom identitetu. Napuštajući diskurzivno mišljenje, koje karakteriše ovaj aspekt subjekta, te razvijajući intuitivni odnos prema sebi i svetu, izvođač jača neposredan doživljaj sebe i sopstvenog tela, kao i okruženja u kom se nalazi. U tom procesu dolazi do ukidanja mnogih binarnih opozicija koji vladaju kako unutar jednike (telo-um/emocije), tako i u njenom odnosu prema svetu (Ja-Drugi). Prevladavanjem svih ovih dualizama izvođač može da ostvari iskustvo „istinskog Sopstva“ kao iskustvo psihološkog i duhovnog jedinstva i totaliteta.

    Šta u izvođačkoj praksi konkretno podrazumeva ovaj proces udaljavanja od Ja mehanizama i približavanja iskustvu Sopstva? Reč je najpre o prevazilaženju podvojenosti unutar samog izvođača, koji razvija sposobnost da svoje telo, um i emocije doživljava i pokreće u fluidnom jedinstvu; zatim o prevazilaženju podvojenosti koje odlikuju sam izvođački čin: izvođač i uloga, izvođač i partner, izvođač i publika, a sve u cilju ostvarivanja autentičnog scenskog prisustva. Ova transformacija ostvaruje se favorizovanjem određenih opštih principa izvođenja, kao što su intuitivno mišljenje, unutrašnja tišina, tehnike koncentracije, stvaralačka pasivnost i dr. Oni omogućavaju bivanje „u“ ulozi, odnosno nesputani tok izvođačke aktivnosti i pojačano stanje prisustva. Iako ovi principi nisu samo svojstva estetskog iskustva izvođenja, već i mnogih psiholoških i duhovnih praksi, čin izvođenja znatno intenzivira ove procese, budući da je „materijal“ izvođenja telo i biće samog izvođača, a sam se taj čin ostvaruje kao deljeno, zajedničko, energetski snažno iskustvo izvođača i publike.

    Šire gledano, praksa izvođačkih umetnosti može se posmatrati kao put ličnog razvoja u kome se razrešavaju mnoge podvojenosti unutar čoveka, te njegova distanca prema bližnjima i svetu.

    Br.strana: 167

    Povez: Meki povez

    God.izdanja: 2018.

    Izdavač: Sterijino pozorje

    Komentari čitalaca

  • Napišite recenziju za ovu knjigu i uz malo sreće osvojite
    vaučer za kupovinu od 2000 dinara!

    KorisnaKnjiga.com koristi cookije kako bi prilagodila sajt korisniku i analizirala prikazani sadžaj.
    Podaci o identitetu korisnika se ne prikupljaju, već samo informacije o posećenosti koje dalje naši partneri obrađuju. Više informacija.